Πώς να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας χωρίς φωνές.

Το να μεγαλώνουμε παιδιά χωρίς φωνές δεν σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε τέλειοι γονείς ή ότι δεν θα θυμώσουμε ποτέ. Σημαίνει ότι προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια σχέση εμπιστοσύνης, ασφάλειας και σεβασμού με τα παιδιά μας, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Στην καθημερινότητα μιας οικογένειας υπάρχουν στιγμές έντασης: το παιδί δεν ακούει, αρνείται να ντυθεί, κάνει ένα ξέσπασμα στο σούπερ μάρκετ ή δυσκολεύεται να αποχωριστεί το παιχνίδι του. Εκεί ακριβώς δοκιμάζεται η υπομονή μας.

5 τρόποι να μεγαλώνουμε παιδιά χωρίς φωνές

1. Μπαίνουμε στη θέση του παιδιού

Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι κρύβεται πίσω από μια συμπεριφορά. Μπορεί να είναι κούραση, πείνα, απογοήτευση ή ανάγκη για προσοχή.

2. Μιλάμε με ήρεμη φωνή και σταθερότητα

Αντί να φωνάξουμε «Σταμάτα επιτέλους!», μπορούμε να πούμε «Καταλαβαίνω ότι είσαι θυμωμένος, αλλά δεν χτυπάμε».

3. Βάζουμε όρια με αγάπη

Η ήρεμη διαπαιδαγώγηση δεν σημαίνει ότι επιτρέπουμε στα παιδιά να κάνουν ό,τι θέλουν. Τα όρια είναι απαραίτητα, αλλά μπορούν να τίθενται χωρίς απειλές και τιμωρίες.

4. Δίνουμε χώρο στα συναισθήματα

Δεν χρειάζεται να σταματήσουμε αμέσως το κλάμα. Μπορούμε να πούμε: «Είναι εντάξει να στενοχωριέσαι. Είμαι εδώ μαζί σου».

5. Ζητάμε συγγνώμη όταν κάνουμε λάθος

Κανένας γονιός δεν είναι πάντα ήρεμος. Αν φωνάξουμε, μπορούμε να επιστρέψουμε στο παιδί και να πούμε: «Συγγνώμη που σου μίλησα έτσι. Ήμουν θυμωμένη, αλλά δεν έπρεπε να φωνάξω».

Και τι γίνεται όταν η μαμά χάνει την υπομονή της;

Ας μην ξεχνάμε κάτι σημαντικό: πίσω από κάθε παιδί υπάρχει και ένας γονιός που κουράζεται, αγχώνεται, πιέζεται και πολλές φορές αισθάνεται ότι δεν αντέχει άλλο. Η ανατροφή χωρίς φωνές δεν είναι ένας διαγωνισμός τελειότητας. Είναι μια καθημερινή προσπάθεια να αντικαταστήσουμε την ένταση με την επικοινωνία και τον φόβο με την εμπιστοσύνη.

Οπότε αν χάσετε την υπομονή σας και φωνάξετε θα πάρετε τον χρόνο σας θα ηρεμήσετε και θα εξηγήσετε στο παιδί ότι η μαμά έχασε την υπομονή της και φώναξε αλλά αυτό δεν ήταν σωστό. Με αυτό το τρόπο το παιδί καταλαβαίνει ότι ακόμη και η μαμά μπορεί να κάνει κάποια στιγμή λάθος και αυτό είναι φυσιολογικό.