Υπάρχει μια ερώτηση που σπάνια ακούει μια μαμά.
«Εσύ είσαι καλά;»
Όλοι ρωτούν για το μωρό. Αν έφαγε, αν κοιμήθηκε, αν πήρε βάρος, αν είναι ήρεμο, αν μεγαλώνει σωστά. Όλοι ενδιαφέρονται για το παιδί. Και φυσικά, έτσι πρέπει. Αλλά κάπου μέσα σε όλη αυτή την αγάπη, ξεχνάμε κάτι πολύ σημαντικό.
Πίσω από κάθε παιδί υπάρχει μια μαμά. Ένας άνθρωπος που κουράζεται, αγχώνεται, φοβάται, πιέζεται και πολλές φορές προσπαθεί να κρατήσει τα πάντα όρθια, ακόμη κι όταν μέσα του αισθάνεται ότι καταρρέει. Μια μαμά που ξυπνάει κουρασμένη και κοιμάται ακόμη πιο κουρασμένη, που μπορεί να μην έχει πιει τον καφέ της όσο είναι ακόμη ζεστός. Που τρώει όρθια, κάνει δέκα δουλειές ταυτόχρονα και θυμάται τα πάντα για όλους, εκτός από τις δικές της ανάγκες.
Και το πιο παράξενο; Έχει μάθει να θεωρεί όλα αυτά φυσιολογικά.
Η μαμά δεν είναι μηχανή
Υπάρχουν ημέρες που μια μαμά δεν θέλει να μαγειρέψει, να μαζέψει παιχνίδια, να απαντήσει σε ερωτήσεις ή να οργανώσει την επόμενη ημέρα. Θέλει απλώς να καθίσει για λίγο χωρίς να την χρειάζεται κανείς. Και μετά νιώθει τύψεις.
Τύψεις επειδή κουράστηκε. Επειδή ύψωσε τη φωνή της. Επειδή δεν είχε υπομονή. Επειδή ήθελε λίγο χρόνο μόνη της. Σαν να πρέπει η μητρότητα να σημαίνει ατελείωτη υπομονή, ακούραστη παρουσία και χαμόγελο 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.
Όμως η αλήθεια είναι διαφορετική.
Μια καλή μαμά μπορεί να κουραστεί. Μπορεί να θυμώσει. Μπορεί να χρειαστεί βοήθεια. Μπορεί να θέλει να βγει μια βόλτα χωρίς καρότσι, χωρίς τσάντα με πάνες και χωρίς να κοιτάζει διαρκώς το κινητό της. Μάντεψε! Δεν την κάνει αυτό λιγότερο καλή μητέρα. Την κάνει άνθρωπο.
Πίσω από το «είμαι καλά» κρύβονται πολλά
Πόσες φορές μια μαμά έχει απαντήσει «μια χαρά είμαι» ενώ στην πραγματικότητα ήθελε να βάλει τα κλάματα; Πόσες φορές έχει πει «δεν πειράζει, θα το κάνω εγώ», ενώ μέσα της ήλπιζε κάποιος να προσφερθεί να τη βοηθήσει; Πόσες φορές έχει ακυρώσει τα δικά της θέλω επειδή προέκυψε κάτι για τα παιδιά; Και πόσες φορές έχει νιώσει μόνη, ακόμη κι όταν το σπίτι είναι γεμάτο ανθρώπους;
Η μητρότητα έχει υπέροχες στιγμές. Έχει αγκαλιές, γέλια, πρώτες λέξεις, μικρά χεράκια που σε αναζητούν και αγάπη που δύσκολα περιγράφεται. Έχει όμως και αϋπνία, άγχος, αμφιβολίες, ευθύνες και μια καθημερινότητα που πολλές φορές δεν αφήνει χώρο ούτε για μια βαθιά ανάσα.
Δεν χρειάζεται πάντα να κάνουμε κάτι εντυπωσιακό για μια μαμά.
Μερικές φορές αρκεί να της πούμε:
- «Θέλεις να κρατήσω λίγο τα παιδιά για να ξεκουραστείς;»
- «Έχεις φάει σήμερα;»
- «Θέλεις να μιλήσουμε ή απλώς να σε ακούσω;»
- «Πάρε λίγο χρόνο για σένα. Θα τα αναλάβω εγώ.»
- «Δεν χρειάζεται να τα κάνεις όλα μόνη σου.»
Και κυρίως, να μην περιμένουμε να φτάσει στα όριά της για να καταλάβουμε ότι χρειάζεται στήριξη. Γιατί η φροντίδα μιας οικογένειας δεν πρέπει να είναι αποκλειστικά ευθύνη ενός ανθρώπου.
Και σε εσένα, μαμά, θέλω να πω κάτι…
Δεν χρειάζεται να αποδεικνύεις καθημερινά πόσο καλή μαμά είσαι.
Δεν χρειάζεται να έχεις πάντα καθαρό σπίτι, σπιτικό φαγητό, δραστηριότητες, χαμόγελα και απεριόριστη υπομονή.
Δεν χρειάζεται να είσαι τέλεια.
Τα παιδιά σου δεν χρειάζονται μια μαμά που δεν κουράζεται ποτέ. Χρειάζονται μια μαμά που αγαπά, προσπαθεί, μαθαίνει, κάνει λάθη και ξαναπροσπαθεί.
Να φροντίζεις τον εαυτό σου. Να ζητάς βοήθεια. Να ξεκουράζεσαι χωρίς ενοχές. Να θυμάσαι ότι πριν γίνεις μαμά, ήσουν και εξακολουθείς να είσαι ένας ολόκληρος άνθρωπος.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σε ρώτησε αν είσαι καλά και περίμενε πραγματικά να ακούσει την απάντηση; Γράψε μας στα σχόλια. Ίσως η δική σου ιστορία κάνει μια άλλη μαμά να αισθανθεί ότι δεν είναι μόνη της.
Και αν αυτό το άρθρο σε άγγιξε, μοιράσου το με μια μαμά που χρειάζεται να το διαβάσει σήμερα. ❤️



0 comments on “Κανείς δεν ρωτάει τη μαμά αν είναι καλά. Η αθέατη πλευρά της μητρότητας”