Περιεμμηνόπαυση στα 30. Όσα δεν σου λέει κανείς.

Όταν ακούς τη λέξη «περιεμμηνόπαυση», το μυαλό σου μάλλον πάει κάπου πολύ μακριά. Κάπου μετά τα 45, ίσως και τα 50. Σίγουρα όχι ενώ είσαι 34, ψάχνεις το παιδικό παπούτσι που λείπει, πίνεις καφέ που έχει γίνει νερό από το πρωί που τον έφτιαξες και αναρωτιέσαι γιατί ξύπνησες πάλι στις 3:17 τα άγρια χαράματα χωρίς λόγο.

Κι όμως, για κάποιες γυναίκες, τα πρώτα signs μπορεί να ξεκινήσουν μέσα στα 30s. Όχι, δεν σημαίνει ότι «μεγάλωσες ξαφνικά» ούτε ότι το σώμα σου σου κάνει κάποιο κακόγουστο αστείο. Σημαίνει απλώς ότι οι ορμόνες κάνουν ένα update που κανείς δεν μας ενημέρωσε ότι μπορεί να αρχίσει νωρίτερα και πως αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.

Τι είναι τέλος πάντων η περιεμμηνόπαυση;

Με απλά λόγια, είναι η μεταβατική φάση πριν την εμμηνόπαυση. Είναι η περίοδος όπου τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη αρχίζουν να κάνουν τα δικά τους, ανεβοκατεβαίνουν, και το σώμα σου προσπαθεί να βρει τον νέο του ρυθμό. Και ναι, η κατάσταση αυτή μπορεί να κρατήσει για χρόνια.

Τα συμπτώματα ποια είναι;

Πολλά από τα συμπτώματα μοιάζουν με διάφορες καταστάσεις που ήδη βιώνουμε στην καθημερινότητα.

Ξυπνάς μέσα στη νύχτα και μετά χαζεύεις το ταβάνι με γουρλωμένα μάτια; Λες «οκ, απλώς είμαι κουρασμένη».

Νιώθεις brain fog, ξεχνάς λέξεις, μπαίνεις σε κάποιο δωμάτιο και δεν θυμάσαι το γιατί;

Άλλα συχνά signs μπορεί να είναι οι πιο σύντομοι ή πιο ακανόνιστοι κύκλοι, οι πιο βαριές ή πιο ελαφριές περίοδοι, οι νυχτερινές εφιδρώσεις, οι ταχυπαλμίες, το άγχος που εμφανίζεται όλο και πιο συχνά, η ευερεθιστότητα, οι πονοκέφαλοι, η κολπική ξηρότητα, η χαμηλή libido, ακόμα και μια γενική αίσθηση ότι «δεν είμαι ο εαυτός μου τελευταία».

Πως θα καταλάβω ότι είμαι σε περιεμμηνόπαυση;

Το θέμα είναι ότι η περιεμμηνόπαυση δεν φαίνεται πάντα εύκολα σε μία μόνο εξέταση αίματος, γιατί οι ορμόνες παίζουν κυριολεκτικά ping pong από μήνα σε μήνα, ακόμα και από μέρα σε μέρα. Άρα ναι, μπορεί να νιώθεις συμπτώματα και οι εξετάσεις βγαίνουν όλες απολύτως φυσιολογικές. Εδώ χρειάζεται αυτός ο γιατρός που θα σε ακούσει και θα το ψάξει λίγο παραπάνω και λίγο καλύτερα.

Τι μπορείς να κάνεις για να βοηθήσεις την κατάσταση.

Πρώτα απ’ όλα, κράτα σημειώσεις. Πότε έχεις αϋπνία; Πώς είναι ο κύκλος σου; Πότε νιώθεις άγχος, πονοκέφαλο, έντονο εκνευρισμό ή εξάψεις;

Μετά, μίλα με γυναικολόγο ή ενδοκρινολόγο που να γνωρίζει το θέμα και να σε παίρνει στα σοβαρά. Όχι κάποιον που θα σε κοιτάξει με ύφος «έλα μωρέ τώρα, μικρή είσαι ακόμα».

Και έπειτα κάνε τα βασικά.

Ύπνος, όσο γίνεται.

Κίνηση. Όχι ως τιμωρία επειδή το σώμα αλλάζει, αλλά ως στήριξη. Περπάτημα, λίγη ενδυνάμωση, stretching, κάτι που να σου ταιριάζει.

Φαγητό με περισσότερη πρωτεΐνη, φυτικές ίνες, νερό, λιγότερους καφέδες.

Η περιεμμηνόπαυση δεν είναι το τέλος.

Αν τελευταία νιώθεις ότι κάτι αλλάζει και δεν μπορείς να το εξηγήσεις, άκου το ένστικτό σου. Το σώμα μας συνήθως ψιθυρίζει πριν αρχίσει να φωνάζει. Δεν χρειάζεται να γίνεις ηρωίδα, να το αντέξεις σιωπηλά. Μπορείς να πεις «κάτι δεν μου κάθεται καλά» και να ζητήσεις απαντήσεις.

Πες μου στα σχόλια: είχες ακούσει ποτέ ότι η περιεμμηνόπαυση μπορεί να ξεκινήσει τόσο νωρίς; Είμαστε μαζί!